چپندرقیچی

چندوقتیه کلاس فیلمنامه نویسی میرم.

این فیلم یکی از فیلم هاییه که استادمون خواسته ببینیم و تحلیل کنیم:

نام فیلم: داستان های آمریکایی

برنده اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی

شخصیت اصلی: مانک

داستان فیلم در مورد مانک یه نویسنده سیاه پوسته میانساله که با بقیه نویسنده ها فرق داره. اون دوست نداره قصه ای پراشک و آه در مورد ظلم و ستم به سیاه پوست ها بنویسه تا مردم سفیدپوست خوششون بیاد. به نظر اون بیش ترسیاه پوست ها هم جزو مردم عادی آمریکان و دارن زندگی عادیشون رو انجام میدن ولی مشکلش از همینجا شروع میشه چون ناشرها اونجور داستان ها رو میپسندن و کسی داستان اون رو چاپ نمیکنه.

یه روز شروع میکنه به نوشتن داستانی با نام مستعار در مورد مصایب سیاه ها تا به ناشرها نشون بده این جور داستان ها چقدر بی محتوان ولی همون داستان به عنوان بهترین داستان انتخاب میشه و اون در طول قصه مدام ناامید و ناامید تر میشه!

فضای قصه با اینکه طنز به نظر میرسه یاس فلسفی تلخی رو به نمایش میذاره میخواد نشون بده توی یه جامعه چه علاقه ای به سیاه نمایی ( و البته سفیدنمایی ) محض میتونه وجود داشته باشه!

خانواده و نامزد مانک شخصیت اون رو بهتر به ما معرفی میکنن.

آخر فیلم هم به نظرم با پایان های مختلفی که داشت جالب بود.

این فیلم از روی یه کتاب اقتباس شده بود. فیلم های اقتباسی بیش تر اوقات خوش ساخت ترند که البته استثنا هم داره و قالبا کتاب هاشون خیلی بهترند.