چپندرقیچی

پنج شنبه برای اولین بار رفتم ام آر آی

قضیه از اونجایی شروع شد که یکی دو سال پیش یه ورم کوچولو اندازه توپ تنیس توی گردنم درست شد.

اون موقع فکر می کردم این ورم بخاطر عصب کشی دندونی بود که تازه همون حوالی انجام داده بودم ولی هرچه زمان گذشت بهتر نشد که نشد کم کم بی خیالش شدم هی پیش خودم می گفتم میرم دندونپزشکی درست میشه ولی همش این ور و اونور میفتاد تا اینکه چند وقت پیش فهمیدم هیچ ربطی به دندون نداره و یه جور تومور خوش خیم غده بزاقیه.

حالا قراره وقتی جواب ام آر آی اومد ببرمش پیش دکتر تاببینیم عمل میخواد یا نه ...!!!

دعا کنین چیز خاصی نباشه 🙏

و بالاخره اندراحوالات ام آر آی :

خیلی در مورد اینکه ترسناکه و احساس خفگی داره و اینا شنیده بودم ولی

اگه سختی تعویض لباسش رو در نظر نگیریم سخت که نبود یه جورایی هیجان انگیزم بود.

وقتی اون تو بودم به پیشنهاد پرستار چشم هام رو بسته بودم ولی مخم عین فرفره کار میکرد چند دقیقه اول استرس داشتم و هی فکر می کردم نکنه یه چیز فلزی همرام باشه که عکس خراب شه در صورتیکه نه تنها شی فلزی که هیچی همرام نبود😉

دستگاه یه صداهای گوشخراشی تولید می کرد همش یاد وقتی می افتادم که نشستم تو چرخ و فلک و صداهای عجیب غریب از کابل بلند میشه یهو آدم فکر می کنه الانه که از اون بالا پرت بشه پایین!

بعد چند دقیقه دیگه همه چی عادی شد و کم کم رفتم تو خلسه.

خدایی درون دستگاه ام آر آی هم جای خوبیه واسه تفکر و مکاشفه ...!!! 😁