چپندرقیچی

عادت، 
ناجوانمردانه‌ترين بيماری‌ست،
زيرا هر بداقبالی را به ما می‌قبولاند، هر دردی را و هر مرگی را.
در اثر عادت ، در كنار افراد ِ نفرت‌انگيز زندگی می‌كنيم ، به تحمل زنجيرها رضا می‌دهيم ، بی‌عدالتی‌ها و رنج‌ها را تحمل می‌كنيم. به درد ، به تنهائی و به همه چيز تسليم می‌شويم.

امشب به جای فیلم میخوام یه سریال ایرانی رومعرفی کنم.
اگه نظری درمورد فیلم یا نقد داشتین حتما برام بنویسین. 📝
نام سریال: ریکاوری
کارگردان: بهادر اسدی
نویسنده: سعید نیک نام
بازیگران: پوریا پورسرخ، مجید واشقانی، شبنم قلی خانی
سال ساخت: ۱۳۹۷
داستان در مورد سه تا دوست و همکاره که برای ریکاوری به کیش سفر می کنند ولی این سفر یه رازه چون قرار نیست همسرانشون از این سفر خبردار بشن.
فصل اول این سریال ۸ قسمت بیش تر نیست که از نظر من یه حسنه چون حوصله دیدن سریال های طولانی رو ندارم اونم از نوع ایرانی.
به نظرم زیاد رو داستان سریال کار نشده. اساسا این همه دردسر برای یه سفر مجردی رفتن حالا هراتفاقی هم میخواد اونجا افتاده باشه منطقی نیست. 
صحنه های سریال زیادی پرزرق و برق اند اما بازی بازیگرها نسبتا بد نیست.
مجموعا اگه می خواین از هرچی زندگی خانوادگیه بیزار بشید دیدن این سریال رو بهتون پیشنهاد میکنم.

از امروز هرچند وقت، یک پست آموزشی حاوی نکات ورزشی و سلامتی توی وبلاگ میذارم. امیدوارم خوشتون بیاد.
در هر دهه از زندگی دقیقاً چه تغییراتی در بدن رخ می دهد؟

۱- از ۲۰ تا ۳۰ سالگی

رشد استخوان ها متوقف می شود
تولید کلاژن کمی کاهش پیدا می کند
دندان های عقل تان در می آیند.
البته بدن هر کس منحصر به خود او است. برای مثال، دندان عقل بعضی افراد در سن ۱۶ سالگی در می آید و بعضی ها هم هرگز دندان عقلی در نمی آورند.

نکته: حتی اگر در ۲۰ سالگی اضافه وزن نداشته باشید هم باید خودتان را عادت دهید که مراقب رژیم غذایی تان باشید. چون اگر در خوردن فست فود افراط کنید، تا سن ۳۰ سالگی بدن شما دچار تغییرات ناخوشایندی خواهد شد. گرچه در این دوره احتیاجی به محصولات بهداشتی حاوی کلاژن ندارید، اما سعی کنید غذاهای حاوی کلاژن را بیشتر مصرف کنید.

۲- از ۳۰ تا ۴۰ سالگی

افت توان عضلانی
کاهش میزان بافت عضلانی و جایگزینی آن با چربی
کاهش میزان کلاژن و الاستین.
نکته: اگر همیشه بدون انجام هیچ کار خاصی، اندام متناسبی داشته اید، از این دوره باید خودتان را عادت بدهید که فعالیت فیزیکی تان را کمی بیشتر کنید. اگر اصلا ورزش نکنید، توان عضلانی تان به تدریج افت خواهد کرد. به علاوه، بسیار مهم است که از پوست خود به خوبی مراقبت کنید و از حمام آفتاب پرهیز کنید.

۳- از ۴۰ تا ۵۰ سالگی

کاهش تعداد سلول های عصبی
انباشت چربی در بدن
افت بینایی
افزایش شکنندگی استخوان ها و مفاصل
 کاهش هورمون زنانه ی استروژن و افزایش فشار خون در زنان.
نکته: اگر عادت به ورزش کردن ندارید، باید از ورزش های ساده ای مثل پیاده روی یا شنا شروع کنید. همچنین باید به طور منظم، فشار خون خود را کنترل کنید. در این دوره ریسک ابتلا به بیماری های قلبی-عروقی به میزان چشمگیری افزایش پیدا می کند.

۴- از ۵۰ تا ۶۰ سالگی

سلول های مغزی و دیگر سلول های بدن دچار صدمات دائمی می شوند؛
 ریسک بروز مشکلات مربوط به معده افزایش پیدا می کند؛
حافظه تضعیف می شود.

نکته: در این دوره، بیشتر تغییرات مربوط به عملکرد مغز هستند .مهارت های جدیدی یاد بگیرید، چیزهای تازه ای را تجربه کنید، کتاب بخوانید و سعی کنید کارهایی متفاوت از روال معمول تان انجام دهید. در این دوره، بسیاری از افراد متوجه می شوند که تمرکز کردن و به خاطر سپردن چیزها برایشان سخت شده. به همین دلیل است که مصرف مواد غذایی و داروهای بهبود دهنده ی عملکرد مغز، ضرورت پیدا می کند.

۵- از ۶۰ تا ۷۰ سالگی

گیرنده های عصبی و چشایی دیگر به درستی عمل نمی کنند: قدرت چشایی و بویایی تضعیف می شود و حتی احساس دما هم سخت تر می شود؛
صدا تغییر می کند
عملکرد قلب کاهش پیدا می کند
استخوان ها باریک تر می شوند، بنابراین فرد کمی کوتاه تر می شود.

در این دوره، بسیار مهم است که عملکرد قلب خود را تحت نظر داشته باشید، رژیم غذایی سفت و سختی داشته باشید و به طور منظم برای انجام چکاپ به پزشک مراجعه کنید.

۶- از ۷۰ سالگی به بعد

کاهش توده ی عضلانی (افراد سریع تر خسته می شوند و نمی توانند کارهایی که قبلاً انجام می دانند را انجام دهند)؛
کاهش حجم چربی بدن؛
کاهش سرعت فرآیند بازسازی (التیام صدمات پوستی بیشتر طول می کشد)؛
کاهش سرعت تمامی عملکردهای بدن (تنفس، گوارش و غیره)؛
تضعیف حافظه ی کوتاه مدت (فرد چیزهایی که مدت ها پیش رخ داده اند را به خوبی به یاد می آورد، اما به سختی می تواند چیزهایی که چند ساعت یا چند روز قبل اتفاق افتاده اند را به خاطر بیاورد).

نکته: در این دوره، فرد باید تلاش زیادی برای حفظ سلامتی خود کند (از جمله کار کشیدن از مغز و بدن خود به میزان کافی)، به طور منظم به پزشک مراجعه کند و احتمالاً مقادیری داروهای ضروری مصرف کند.

ما جلوی تغییرات بدنی خود را نمی توانیم بگیریم، اما می توانیم سرعت آن ها را کاهش دهیم. امروزه افراد مسنی هستند که می توانند در سن ۷۰ سالگی در یک مسابقه ی دوی ماراتن شرکت کنند و بدوند، یا در سن ۸۰ سالگی چیزهای جدیدی یاد بگیرند. تنها کاری که از ما برمی آید این است که به خوبی از بدن خود مراقبت کنیم تا جوانی و زیبایی خود را به مدت 
بیشتری حفظ کنیم.

این داستان از یک نویسنده سوئدیه که به نظر من خیلی تو کارش وارده. از کتابای دیگه ش میشه به پیرمرد صدساله ای که از پنجره پرید و ناپدید شد اشاره کرد.
📖
اگه راجب کتاب یا نقدمن نظری داشتین خوشحال میشم برام بنویسین. 📝
نام کتاب: دختری که پادشاه سوئد را نجات داد
نویسنده: یوناس یوناسون

داستان در مورد یه دختر آفریقاییه که یه بمب اتم رو با خودش به سوئد میبره. اگه خیلی تعجب کردین که یه دختر آفریقایی چطوری میتونه یه بمب اتمی داشته باشه بهتون توصیه میکنم کتاب رو بخونین.
زبان داستان خیلی ساده و صمیمیه و با چاشنی طنز همراهه.
نویسنده بخاطر شغلش که خبرنگاریه توی داستان کلی حوادث سیاسی مختلف گنجونده که بعضی اوقات داستان رو خسته کننده می کنه.
این کتاب رو بهتون معرفی کردم چون در حین خوندنش کلی چیز درمورد کشورهای دیگه یاد میگیرید در کنارش هم از خوندن ماجراجویی های هیجان انگیز آدمای کتاب کیف می کنید.

این که ماه رمضون ماه پرخیروبرکتیه شکی توش نیست. اینم که خدا بهترازما صلاحمون رو میدونه و هرکاری میکنه بی حکمت نیست هم درستِ درست. یه ذره درد و دل که اشکالی نداره داره؟!
آخه خدا وکیلی اینم زندگیه ما داریم؟!
همینطوری از گرونی و بیکاری و تنهایی مثل خرتو گل مونده بودیم که کرونا اومد. وضعمون بدتر شد. حالا نمی دونیم کی تموم میشه اصلا میخوایم چیکار بکنیم. 
ما که کم کم داشتیم با این قضیه کنار میومدیم دیگه این زلزله چی بود؟!
این یکی روکجای دلم بذارم؟! 
خدایا بازم شکرت!

چند وقتیه که میخواستم تو وبلاگ یه پست آموزشی بذارم که امشب بالاخره موفق شدم.

این مطلب در مورد عادت داستان نویسی یه نویسنده بزرگه که برای نوشتن یه داستان خوب خیلی مفیده. من که خیلی خوشم اومد امیدوارم شما هم دوست داشته باشید.

زمانی که نمی‌توانید خلق کنید، می‌توانید کار کنید.

هِنری میلر

در سال ۱۹۳۲، نویسنده و نقاش معروف، هِنری میلر، لیستی کاری را به‌عنوان «احکام» تهیه کرد تا آن را به‌عنوان بخشی از عادت‌های روزانۀ خود به‌کار ببرد. این لیست در کتاب «هنری میلر و نویسندگی» چاپ شد: 

۱. در هر زمان فقط روی یک اثر کار کن و آن را تمام کن؛ 
۲. کتاب جدید و مطلب‌های جدید را تا وقتی کار‌هایی از قبل ناتمام مانده شروع نکن؛
۳. اضطراب نداشته باش. با لذت و بی‌پروا روی آنچه در دست داری کار کن؛
۴. طبق برنامه‌ات کار کن؛ نه حس و حالت و در زمان تعیین‌شده کار را تمام کن؛ 
۵. زمانی که نتوانی خلق کنی، باید کار کنی؛
۶. بیشتر ایده‌هایت را پرورش بده تا اینکه بخواهی آن‌ها را سفت و محکم کنی؛
۷. با مردم معاشرت کن. به دیدن مکان‌ها برو و اگر دوست داشتی نوشیدنی بنوش؛ 
۸. مثل اسب کار نکن؛ از کارت لذت ببر؛
۹. اگر دوست داشتی، می‌توانی برنامۀ پیش‌بینی‌شده را کنار بگذاری؛ اما روز بعد دوباره طبق برنامه حرکت کن. تمرکز کن. نکته‌های اصلی را جدا کن. حاشیه‌ها را حذف کن؛
۱۰. کتاب‌هایی را که می‌خواهی بنویسی، فراموش کن. فقط دربارۀ کتابی که در حال نوشتن هستی فکر کن؛ 
۱۱. اولین کاری که در روز انجام می‌دهی نوشتن باشد و همیشه بنویس. نقاشی، موسیقی، دوستان، سینما، همۀ این‌ها بعد از نوشتن بیایند.

بهتربود میگفتم پایان نوشته های بالا پشت بامی. می پرسیدچرا؟! 
اشتباه نکنین بخاطر ماه رمضون نیست بخاطر اینه که همسایه پشتی ما تو این کرونا تصمیم گرفته دو طبقه روی خونش بسازه.
این روزا ما با صدای گرومپ گرومپ افتادن آهن از خواب بیدار میشیم. بالا پشت بومم اینقدر صدای کوبیدن و بگوبخند عمله بنا میاد که صدای پرنده ها توشون گم شده.
واقعا چه دوره و زمونه ای شده این بالا هم دست از سرآدم برنمیدارن. آخه تو کرونا و ماه رمضون وقت خونه ساختنه! 😡
لعنت بهت روزگار که یه تیکه جا روی پشت بومم بهم ندیدی! 😏

چه بلایی سر نسلی که با ذوق روزه کله گنجشکی می‌گرفتند، آمده است؟

✍️مصطفی داننده

💢ما دهه شصتی‌ها از رمضان یک خاطره مشترک داریم. بیدار شدن‌های سحر. به سن تکلیف نرسیده بودیم اما اصرار داشتیم که سحر بیدار بشیم. الا و بلا که ما می‌خواهیم روزه بگیریم. 

💢بیدار شدنمون هم داستان خودش را داشت. ده دقیقه قبل از اذان با زور بیدار می‌شدیم. کشون کشون خودمون به سفره می‌رسوندیم، چند قاشق خورده نخورده برمی‌گشتیم تو رختخواب. حالا چرا این کار را می‌کردیم؟ چون خواب از سرمون نپره. 

💢هم خواب را می‌خواستیم هم سحر رو.

💢وقتی می‌رفتیم مدرسه سرمون بالا بود که روزه‌ایم. وقتی معلم می‌پرسید کی روزه است؟ اینقدر دستمون می‌کشیدیم که می‌تونستیم لامپ کلاس بگیریم تو دستمون. 

💢بی‌جون از مدرسه می‌رسیدیم خونه و با اصرار مادر که روزه کله گنجشکی هم قبول، ناهار می‌خوردیم و صبر می‌کردیم تا افطار.

💢روزگار گذشت و گذشت و خیلی از ماها که اون روزها با شور و شوق روزه می‌گرفتیم دیگه سحر بیدار نشدیم. دیگه روزه نگرفتیم. دیگه به پدر و مادرهامون نگفتیم ما را سحر بیدار کنند؟ چرا؟

💢جواب این سوال‌ را حاکمان باید بدهند؟ چه بلایی سر نسلی که با ذوق روزه کله گنجشگی می‌گرفتند، آورده‌اند؟ چرا کار را به جایی رسیده است که بخشی از آنهایی که در دوران دبستان، راهنمایی، دبیرستان و دانشگاه، حرف دینی شنیده‌اند، گردن راست می‌کنند و می‌گویند بس کنید این مسخره بازی را.

💢حتما آنها فقط حرف دینی شنیده‌اند و رفتار دینی ندیده‎‌اند. 

💢واقعا باید از خودمان بپرسیم چرا قبل از آغاز ماه رمضان، باید به مسلمان این همه در مورد روزه خواری هشدار بدهیم؟ آنهایی که تجربه ماه رمضان در کشورهای مسلمان را دارند، به خوبی تفاوت آن کشورها را  با ایران را حس می‌کنند. مردم بدون هیچ تشویق و تنبیهی روزه می‌گیرند و رعایت روزه‌دارها را می‌کنند. 

💢شاید وقت آن است که کمی رفتار خودمان در زمینه دین را با دیگر کشورهای مسلمان مقایسه کنیم. 

💢کافی است جلسات قرآن کشوری مثل مصر را با ایران مقایسه کنید. در این کشور آفریقایی، اقشار مختلف با ظاهرهای گوناکون حضور دارند اما در کشور تقریبا همه یک شکل!

💢واقعا چرا ریش داشتن و تسبیح انداختن، نشان دین‌داری شده است؟ 

💢دین دار کسی است که غیبت نمی‌کند، دروغ نمی‌گوید. دین دار کسی که حق مردم را نمی‌خورد. دین دار کسی است که رعایت حال همسایه را می‌کند. 

💢این که ریش داشته باشی و تسبیح در دست گرفته باشی ولی وقتی به سرکار می‌روی، کارت ورود بزنی و بدون اینکه خروجت را ثبت کنی، به کارهای شخصی برسی و بعد حقوق کار نکرده را بگیری، چندان با دین داری جور در نمی‌آید.

💢کاش می‌شد ما هم به سمتی برویم که آدم‌ها را بر اساس چهره قضاوت نکنیم. اصلا عادت کنیم که قضاوت نکنیم اما سعی کنیم برداشت‌مان از آدم‌ها به خاطر رفتار آنها باشد حالا می‌خواهند هر جور که دوست دارند لباس بپوشند.

💢قبل از کرونا دادگاه‌هایی با محوریت فساد مالی در حال برگزاری بود. برخی از متهمان این دادگاه، تسبیح به دست داشتند و ریش در صورت و جای مُهر در پیشانی. همین دادگاه‌ها سند خوبی است که رفتار ما در قبال آدم‌ها بر اساس ظاهر نباشد.

💢و چه درست گفت مولوی در داستان موسی و شبان که «ما درون را بنگریم و حال را - كی برون را بنگریم و قال را؟»